هر بار که بین من و خواهرم یه دلخوری پیش میاومد، که البته خیلی به ندرت اتفاق میافتاد قهر ما به نیم روز هم نمیکشید... خواهرم یه چایی واسه خودش میریخت یکی هم واسه من، بعد چایی منو میگذاشت جلوی من و کنارم مینشست و بی هیچ صحبتی
" چای بخشش" رو میخوردیم و فراموش میکردیم اصلا چی گذشت...
و من هیچوقت نفهمیدم چرا اون طرف دیوار، تو خونه همسایه، قهر و دلخوریها به ماهها و شاید سال هم میکشید وقتی میشد طول عمرش فقط مدت صرف یک چای باشه!!! ......
