ستایش

باران را ستایش می‌کنم نه چون مظهر بخشندگی است

ستایشش می‌کنم چون طراوتی است بی‌ قید و شرط بر پیکری تبدار

هربار که باران خروشان می‌‌بارد

بدان که برای به آغوش کشیدن خشم زمین سراسیمه است

بدان که زمین از زمینی‌‌ها به جنون رسیده و این باران است که آسمانی است

باران را ستایش می‌کنم چون آسمانی است

غصه

اینکه دوستم نداشته باشی‌ آنقدر غمگین نیست، "با این همه عشق چه کنم!" غصه من است...