۱۳۸۸ اسفند ۸, شنبه

بی روح

بگو، گوشهایم می شنود گرچه دلم کَر است

چشمانم می بینند تو را

گرچه بی نگاه

لبانم باز میشود از بر کلام

زبانم اما

خاموش و بی سخن

از احساسم نگو...

بر یخ کنایه ای است

بی روح.......... بی صدا...........

آنطور که تو می خواستی مرا