خدایا! بزرگا! مهربانا! از دلم تو میدانی‌، نا نوشته‌هایم را تو میخوانی گاه به خاطر آنها که میروند; از کنارت میروم اما تو باز هم با من می‌مانی از تو دور که میشوم رهایم میکنی‌ چون میدانی‌ تمام راه‌ها به تو ختم میشود جایی‌ نیست که از حضور تو خالی‌ باشد بر تو سجده می‌کنم که بی‌ پایانی..