در دنیایی که پر ز ارواح به بند کشیده است، به آسمانش جانهای بزرگ یکدیگر را پیدا میکنند، فقط بگذار روحت پرواز را تجربه کند و بدان هر چه دنیایی تر باشی آسمانت کوچکتر است.
بزرگ بودن با یک روح خانه نشین چگونه میسّر است؟
وقتی پرواز میکنی هرچه زمینی است در نظرت کوچکتر میشود آنگاه خود را بزرگتر میبینی
پس پرواز را بیاموز
و بدان پرواز در قالب جسمی که جرم حجمیاش از بار متاع دنیا چند برابر شده محال است، در خدمت جسم بودن و بزرگی؟!!
